JEUGD
De taak van je ouders is om je in je gehele jeugd zodanig de onvoorwaardelijke aandacht, zorg en liefde te geven dat je veilig gehecht raakt. Hierdoor leer je je vanzelfsprekend te verbinden met jezelf en met anderen. Daarnaast leer je vol vertrouwen jezelf te zijn en je te uiten in zowel vreugde als verdriet. Stevig geworteld zoek je steeds meer de vrijheid op, ontmoet je de samenleving en leer je zelfstandig te functioneren. Als jongvolwassene verlaat je verzadigd en met vanzelfsprekende vaardigheden je nest, om nu de wereld in te trekken en je eigen pad te gaan bewandelen.
OVERGEËRFD FAMILIE TRAUMA
Helaas is bovenstaand scenario niet voor iedereen zo weggelegd. Het ouderschap dat dit proces moet bewerkstelligen is verre van een eenvoudige taak. En dat moge een understatement zijn. Misschien zijn jouw ouders zelf al niet op bovenstaande manier aan hun jongvolwassen leven begonnen. Hebben zij of hùn ouders pijnlijke dingen meegemaakt die onverwerkt bleven en belastend zijn geweest voor hun welzijn en geluk. Tragiek die is doorgesijpeld over de generaties en een onbewuste stempel heeft gedrukt. Dit noemen we overgeërfd familie trauma.
Mogelijk kampten jouw ouders hierdoor in jouw vroege jeugd met allerlei ingewikkelde (innerlijke) levensomstandigheden waardoor hun aandacht bezet was en dit de hechtingsrelatie flink heeft beïnvloed. In plaats van leven was het óverleven. En voor jou dus ook.
HECHTINGRELATIE
Hechting is je vermogen om je te verbinden met jezelf en met een ander. Dit leer je hoofdzakelijk via de hechtingsrelatie die je met je moeder en je vader in je jeugd hebt gehad. Je kan veilig gehecht zijn of fragiel gehecht zijn. Als je fragiel gehecht bent, kan dit op latere leeftijd allerlei problemen opleveren in je relaties, je werk, je ouderschap en je algehele vermogen om je eigen geluk te creëren.
JE PLEK BINNEN JE FAMILIE SYSTEEM
De meeste ouders hebben het beste met hun kinderen voor en spannen zich in om wat in hun bereik ligt te doen (en laten) voor hun kinderen. Ook jouw ouders. Echter als zij zelf op de overlevingsstand stonden, konden ze er praktisch of emotioneel mogelijk onvoldoende voor je zijn. Misschien zorgde jij letterlijk of innerlijk voor hen of ervoer je dat je thuis weinig te halen had en was je focus vooral het huis te ontvluchten.
Deze dynamieken en innerlijke patronen die je onbewust met je ouders binnen je gezin van herkomst ontwikkelt, vormen de blauwdruk voor de gewoonten en relaties die je onderhoudt met de mensen in je volwassen leven. Voornamelijk in je partnerschap, op je werk en met je kinderen.
JE EIGEN PAD
Wanneer je met een dergelijke dynamiek (een fragiele hechting waarvan je je niet bewust bent) als jongvolwassene de wereld intrekt om je eigen pad te gaan, kan het zijn dat je voortdurend tegen allerlei dingen aanloopt. Onbewuste onzekerheid, onveiligheid en onbestemde angst vormt een wankele onderlaag in jezelf. Bewijsdrang, last van autoriteit en wantrouwen beïnvloedt je handelen. Hierdoor lijk je je draai of koers niet goed te vinden. Of raak je onbewust in ingewikkelde relaties en omstandigheden verstrikt.
Misschien ben je te veel voor anderen in de weer (pleasegedrag) en raak je uitgeput of gestresst. Of verwacht je steeds van alles zonder er veel voor te hoeven doen. Mogelijk heb je geldzorgen of kopzorgen of heb je het überhaupt opgegeven dat bepaalde dingen voor jou zijn weggelegd.
VOLWASSEN ZIJN
Je kampt met stress, angst voor afwijzing, je hebt moeite met je te verbinden aan een ander, of je kan iemand of een werkplek juist niet tijdig loslaten. Gevoelens van perfectionisme, faalangst, je intuïtie niet kunnen voelen, niet de juiste prijs weten te vragen voor je werk, snel diep geraakt zijn en lang gekwetst blijven kunnen je parten spelen.
Misschien ervaar je dat het bij anderen altijd zo makkelijk gaat, zo simpel. Dat zij met vrienden, familie èn hulp omringd staan en dingen hebben waarnaar jij enkel naar kan verlangen. Terwijl jij er steeds alleen voor staat en het leven karig en stroef aanvoelt.
HELING
Herken je jezelf in bovenstaande voorbeelden, dan kan het werken met overgeërfd familie trauma en de vroege hechtingsrelatie positieve veranderingen in je leven teweeg brengen. Ook al heb je geen contact met je ouders, zijn ze overleden of staan ze niet open voor gesprek, jíj hebt altijd de mogelijkheid zélf je innerlijke verhouding met je ouders opnieuw vorm te geven en te verzorgen. Dit werk is van heel bijzondere aard. En kan zelfs voelen als een herkansing op iets waarnaar je lang naar hebt verlangt.
“Het is niet met jou begonnen: hoe de erfenis van familietrauma ons vormt en hoe we de cyclus kunnen doorbreken”. [Mark Wolynn]